/Motto przewodnie kampanii: "Chce mi się chcieć! Czyli o przeciwdziałaniu wyuczonej bezradności".
Cele główne Kampanii:
Wzbudzenie wśród uczniów motywacji do działania i osiągania celów.
Samopoznawanie w zakresie talentów, zainteresowań i pasji.
Ograniczenie podejmowania przez dzieci i młodzież zachowań ryzykownych oraz sięgania po substancje psychoaktywne (alkohol, narkotyki).
Kształtowanie wśród uczniów oraz ich rodziców umijętności dostrzegania własnych zalet, mocnych stron i ograniczeń.
Wspieranie działalności wychowawczej szkół i placówek oświatowych.
Cele dodatkowe Kampanii:
Uruchamianie procesów pozytywnego myślenia.
Wspieranie pozytywnych wyborów życiowych.
Kształtowanie wśród uczniów i ich rodziców zdrowych nawyków równowagi między obowiązkami, nauką, hobby a odpoczynkiem.
Termin "wyuczona bezradność" w psychologii oznacza utrwalone przekonanie o braku związku przyczynowego między własnym działaniem (reakcją), a jego konsekwencjami. Pojawia się nieumiejętność (a nawet niezdolność) do przwidywania skutków swoich decyzji i działań, zniechęcenie do planowania i realizacji tych planów, utrata nadziei na sukces i poczucie bezsensu życia. W skrajnych przypadkach może pojawić się szereg zaburzeń w funkcjonowaniu, np. depresja, zamknięcie się w sobie, nihilizm czy agresja.
U młodszych dzieci bezradność może być naturalną reakcją na sytuację, z którą jeszcze się nie zetknęły. W pierszych tygodniach nauki dzieci nie potrafią same zaplanować dnia, zorganizować sobie pracy tak, by mieć czas na zabawę i naukę. W klasach starszych uczniowie, którzy nie nauczyli się, jak się uczyć, mogą nie radzić sobie z obszernym materiałem.
Są to naturalne reakcje bezradności, lecz w niektórych przypadkach związane z już pojawiającą się wyuczoną bezradnością. Rolą więc rodziców i nauczycieli będzie wspieranie tych cech, które pozwolą znaleźć rozwiązanie problemu, które zachęcą do samodzielnego podjęcia działań umożliwiających wyjście z trudnych sytuacji, czyli bycia zaradnym.
W terminie wyuczona bezradność pierwszy człon wskazuje, że mamy do czynienia z zachowaniem, które jest efektem procesu uczenia się. Nikt nie rodzi się bezradny.To, w którym momencie konkretna osoba będzie wykazywała objawy bezradaności zależy od wielu czynników. Każde uczenie rządzi się określonymi prawami, nie odbywa się jednak w próżni - zachodzi u osoby, której organizm, a szczególnie centralny układ nerwowy, posiada specyficzne dla niej cechy. Zachodzi więc interakcja międy oddziaływaniami środowiska, w tym również wpływami wychowawczymi a organizmem. Z tego powodu dzieci poddawane takim samym lub podobnym oddziaływaniom różnią się pod względem nabywanych w tym procesie cech i zachowań"
Dziecko rodzi się wszechstronnie uzdolnione. Posiada pełną możliwość rozwoju we wszystkich aspektach. Ma też potencjał twórczy i talent społeczny. Trzeba mu tylko stworzyć możliwość i przestrzeń do maksymalnego rozwoju.
To, czy dziecko będzie aktywne i czy poświęci się dłużej jakiejś ciekawej działalności, zależy od środowiska rodzinnego i rówieśniczego, w którym wzrasta. Rodzice modelują własnym przykładem wzorce zachowań. Pokazują, że pasje są istotnym elementem życia. Jednak to, w jakim tempie dziecko będzie się rozwijało w obszarze własnych zainteresowań, jest uwarunkowane jego naturalnymi predyspozycjami.
Zadaniem dorosłych jest mądre pokierowanie dzieckiem - tak, aby jego pasje miały realną szansę się rozwinąć.
Źródło: http://trzezwyumysl.pl/2019/
